ماجرا

گزیده ای به گویش همین ماجرای رفته

پر از گزاره های مدامِ «نه»

شاید دستِ نیاز است که گاهی احساسِ بارانی بلند می کنیم

و تا آخرِ جاده

                 سَرِمان گرمِ بهانه و بوسه می شود

که چشم هام

               کم سو تر از آن است

                                         که سویِ ساحل و

                                                              سویِ دریا را

                                                                              تخمین بزند

شاید فکر می کنم که قناریِ قفس باخته را چه حاجت به همیشه؟!

و شاید شما دردِ مُفصّلی از آشتی با همسایه تان برای تعریف دارید

پیش گویی این ماجرا

                          تاوانِ سنگینِ گمانی ست برایِ بودن ،

                                                                            بیشتر

اما فال گیر ها

                عادت ندارند به آخر این جاده لبخند بزنند

                                                          تاس بیندازند

                                                    بخواهند دوباره این تماس به بَعد را تجربه کنند

گویش عجیبی دارد این ماجرا

چشم هام

           کم سو تر از آن است

                                 که مرا ببینی

                                              میانِ جلوه های جاده

                                                             و جادوی بی ملاحظه ی جِن ها

                                                                                                   جَنین ها 

ماجرای سردی ست

                         و همچنان سَرِمان

                                              گرم 

/ 5 نظر / 32 بازدید
نازنين

سرمان گرم جاهايی هست که نبايد باشه... صحبت فقط جاده است حالا چشم ها چه می بيند٬ حرف ديگريست!... اين دقيقا تفسير نوشته من است... بارانی باشی.

هادی

hi mehdi, how u doing? u're still working on weblogs.. actually not a bad hobby, or maybe intertainment... keep trying habibi, what news of mahmood, hashem, kerman, etc? urs, hadi.. by the way, ur poems still seem unintelligible to me

علی

نه ديگه! تریپ خارجکيه و حتما ما رو هم نمی خواين راه بدين؟ باشه استقلال!!! اتفاقا اين بهتره راستی ما هم می تونيم چيز بنويسيم يا شخصيه؟

هادی بهروز

سلام رفيق .. بعد از صد سال چرا پرسين بلاگ..اين صفحه کامنتات هندليه!!؟ لينک اضاف شد پسر گل..خبری از خودت ندی!؟

صاحب یک ذهن خالی

مرسی از حضورتون تو اون تاريک خونه ی خالی .....اينجا کمی گنگه !!!! اما خدا همين نزديکی ها نيست ....حس نميشه !!!!