از شرابه‌های روسری مادرم

                                                اشارت به آتش
مادرم
به سکه ایمان نداشت
و سنگ‌های بی‌تعادل
کفه‌ی دریای لبش را
                          به هم نمی‌زد
دیگران
در قحطی زمین
                    بت می‌خوردند
و مادرم
برای صنم‌های بزرگ
- حتی از سر تفنن -
                           تره‌ای خرد نمی‌کرد!
سازنده بود
غنچه‌ی دست‌های مادرم
و پوست لب‌خندش
زره‌پوش بهاران بی‌افول!
خطا کردند
سیاه‌مستان شهرهای درهم و دینار
و آتش - به اشارت مشیت مادرم -
طومار نام‌های زهرآگین را
                                 مچاله کرد!
                                                                                           ۸۱/۴/۲۶

                                             مادرم از روز ازل
مادرم از روز ازل
باردار اناالحق بود
و زای‌مان شگفت تاریخ
بستگی به بازوی نیلی او داشت
مادرم
پنجره می‌‌پرورد
و دیوارها را
به خاک تکیه می‌داد
افزون بر تمام ترانه‌ها
زیر لب
به تعلیم فرشته‌ها
                        نغمه می‌خواند
و ملکوت عرش
فرش ساده‌ای بود
زیر گام‌های حضور بی‌بدیلش!
زبان‌آور بام‌داد ازل
مادرم باردار انالحق بود
و دامنی پر از ستاره و
جاودانگی داشت!
                                                                                    ۸۰/۴/۴

بعدنوشت: احمد عزیزی هنوز در کما، قزوه: عزیزی از بزرگ‌ترین شاعران امروز ماست، برای احمد عزیز دعا کنیم.

/ 19 نظر / 27 بازدید
نمایش نظرات قبلی
احمد فیاض

سلام بر شما سال نو مبارک صمیمانه ترین تبریکات و تهنیات بر شما و خانواده محترم باد ایکاش یادی نیز از احمد عزیزی می شد و توجه جامعه ادبی کمی معطوف آن عزیز همیشگی می شد که سخت محتاج دعای خیر دوستان است خدانگهدار شما

حمیده محمدرضاپور

به کلاف کاموای مادرم خیره شدم هنوز برای کسی که نیست میل می زند هنوز . سلام بروزم ومنتظر بااحترام

حمیده محمدرضاپور

به کلاف کاموای مادرم خیره شدم هنوز برای کسی که نیست میل می زند هنوز . سلام بروزم ومنتظر بااحترام

پرویز بیگی

سلام . متشکرم . بهاران خجسته باد . موفق باشید . بدرود.

رهیاد

درود ! رهیاد از پرشین بلاگ خسته شد. گفت" مرحمت فرموده ما را مس کنید!"...بعد راهش رو گرفت و رفت...حالا مریض شده ...دلتنگ شده... لینک شما رو هم به خونه ی جدیدش برده ...فکر می کنه اگه نشونی ش رو اصلاح و یادش کنین حتما خوب می شه : http://rahyad.blogfa.com

سید حسین رجا

سلام آقا مهدی .[نیشخند] مرسی که سر زدی . لینک وبلاگتون را با اجازتون توی وبلاگم گذاشتم.

دئنا

شعرهاش به دلم نشست... حتما بیشتر مطالعه می کنم

دئنا

ا ی‌ درخت آشنا شاخه ‌های‌ خويش را ناگهان كجا جا گذاشتی‌؟ يا به قول خواهرم فروغ: دست‌ های‌ خويش را در كدام باغچه عاشقانه كاشتی‌؟ اين قرارداد تا ابد ميان ما برقرار باد: چشمهای‌ من به جای‌ دستهای‌ تو! من به دست تو آب می‌‌دهم تو به چشم من آبرو بده! من به چشمهای‌ بی‌‌قرار تو قول مي‌‌دهم: ريشه ‌های‌ ما به آب شاخهای‌ ما به آفتاب می‌‌رسد ما دوباره سبز می‌‌شويم! قيصرامين‌پور

امیر

ضخامت زخم های من به تلخی وخامت اخم های او سنگین بود/سلام (کمی شبیه فردا)با یک غزل به روزشد

فقیر

سلام خیلی خوشحالم که پیداتون کردم من خیلی سید را دوست دارم خیلی...نمی دانم که او هم من را... نمیدانم شما شعر مردابها و آبهای سید_در کتاب سفرنامه ی گردباد_ را خوانده اید یا نه من آن را _البته با کمک خودش_ تازگیها جواب دادم در وبلاگم قسمت آرشیو موضوعی/شعر فقیر/برگ دیگر از کتاب آبها/ می توانید آن را بخوانید_یعنی خواهشا بخوانید و نظرتان را بگویید که برایم مهم است_ واقعا خوشحال شدم و خوشحال تر می شوم اگر بیایید و شعرهایم را بخوانید. یا علی.