استاد از نگاه استاد

متن ذیل، به قلم دکتر امین پور، گزیده ای از پیش در آمد کتاب «در ملکوت سکوت» است.

 در ملکوت سکوت، نوشته ی دکتر سید حسن حسینی، چاپ اول 1385، ناشر: انجمن شاعران ایران

                  سید حسن حسینی                                                  

                                                                              قیصر امین پور

     

اینکه بگوییم«سید» که بود و چه می خواست و چرا نتوانست بیشتر ... بماند برای بعد ... که گفت:

شرح این هجران و این خون جگر

این زمان بگذار تا وقت دگر

اگرچه خودش خیلی ساده گفته بود:

نگفته بودم: دنیا تنگ است

و تاب تحمل لبخند پروانه ها را ندارد!

...

اگر از نخستین سیاه مشق های نوجوانی او، یعنی شعرها و طرح های کوتاهی که در هفده سالگی (1352) نوشته تا آخرین شعرهایی که در فروردین 1383 سروده است، دو نمونه ی مناسب در اینجا نقل کنیم، و مثلا از شعرهای نخستین، این بهاریه ی کوتاه را بیاوریم:

بهار را دنبال می کنم

به دست های تو

                         می رسم

 و از آخرین شعرها که از قضا خودش نیز آنها را «هایکوواره های بهاری» نامیده، این یکی دو نمونه را:

بهار: مسیحای فصل ها

درمانده از شفا دادن

به جیب های جذامی!

آنگاه جای آن است که از خود بپرسیم: راستی چرا گلی که درست در اول فروردین (1335) شکفته و در آغاز چهل و هشتمین بهار زندگی اش (فروردین 1383) پرپر شده است، یعنی شاعری بهاری و بهارزاد، باید بهار را هم خزان زده ببیند؟

و چرا باید زندگی نامه ی خود را این چنین خلاصه کند:

مادرم

         پرسشی زایید سرگردان

که چهل پاییز بی پاسخ

                                  چرخید

و پیش پای تو افتاد

                             این سؤال سه حرفی!

روانش شاد و یادش زنده باد!

قیصر امین پور

اسفند ۱۳۸۴

/ 11 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مريم قدياني

خوب من ، جناب دسترنج عزیز سلام ! چند روزیست حال مساعدی ندارم . تکرار مکرر گذشته در ذهن و باور ناباوری ها جز از آشفتگی چه دارد برایمان ... شاید درک و باورش برایتان سخت باشد اما بی اغراق می گویم در چند روز گذشته صعب ترین کار برایم کلیک کردن بر روی آدرس این خانه بوده است و گریز از آنچه می دانستم در پی اش خواهد بود . نازنین کاش می دانستی چه کرده ای با احوالات ما ! ... نمی توانم الفاظ را آنگونه که درخور باشند کنار هم بنشانم برای سپاس از مهربانی تان . شاید زمانی دیگر ...

ooblo

خيلی خوبه. خسته نباشيد.

باوه يال

سلام و ارادتمند شما ممنونم که اومدی و خوشحال شدم لذت بردم و دست مريزاد سال خوبی داشته باشيد درودتان

سوفيا

تنها بزرگان در نكوداشت ٍ نام بزرگان می کوشند . . درود بر شما . . موفق باشید و پایدار

ليلا اکرمی

سلام. نظر موافقتون چيه كه اينبار وبلاگم رو با نقدي روي كتاب صداي موجي زن ( كار مشترك مونا زنده دل و هدي قريشي ) به روز كنم ؟ ! خوب كردم ... و البته به همراه يك كار نسبتا جديد از خودم ... ممنون ميشم پست رو كامل بخونين .

حميد سهرابی

سلام آخرين پنجره به روز است. فقط با يک غزل اگر پرنده بی بال و پر قبول کنی. بدرود

کيميا

از ازل ايل و تبارم همه عاشق بودند سخت دلبسته اين ايل و تبارم چه کنم

سوفيا