(۱)

از قـصـه‌ی سفـره‌هـای خـالـی می‌گفت

از «ظرف سفالی»، «دار قالی» می‌گفت

در شـعــر شعـور بـود و درد و عــاشــق

از غـصـه‌ی نـان و فـقـر عـالـی می‌گفت

 

(۲)

«دستـور زبـان عـشـق» انـجـام گرفت

از عشق نوشت و عشق الهام گرفت

از نـان کـه نوشت عـاشق مردم بـود

تـا «شـاعر عـاشقـانه‌هـا» نـام گرفت