پیام تسلیت رهبر انقلاب به مناسبت درگذشت شاعر فرزانه سید حسن حسینی

در پی درگذشت شاعر و هنرمند فرزانه ، آزاد اندیش و مومن و پارسا آقای سید حسن حسینی رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله خامنه ای پیام تسلیتی صادر فرمودند.

متن این پیام به شرح زیراست :

«بسم الله الرحمن الرحیم»

با اندوه و تاسف بسیار ، خبر درگذشت شاعر و هنرمند عزیزمان آقای سید حسن حسینی را شنیدم .این داغ بزرگی بر دل جامعه ی هنری و ادبی انقلاب است . این انسان فرزانه و آزاداندیش و این مؤمن پارسا و با فضیلت، یکی از نمونه های برجسته ی امروز و یکی از امیدهای آینده بود . در شعر و ادب و نیز در پژوهش و تاملات محققانه ، خرد و ذوق و ابتکار، شاخصه های کار او بود . مشاهده ی فرآوردهای ذهن خلاق او همواره برای اینجانب اعجاب آور و تحسین انگیز بود . در گذشت او خسارت بزرگی برای اصحاب هنر وادب است . این حادثه ی تلخ را به بازماندگان آن عزیز و نیز دوستان و همکارانش و به همه ی دلبستگان به زبان و ادب و شعر فارسی تسلیت می گویم و از خداوند متعال فیض و رحمت و مغفرتش را برای آن فقید مسئلت می کنم .

سید علی خامنه ای ۹/۱/1383

 

منبع: پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله خامنه ای

لینک پیام 

غزلی از قیصر امین‌پور برای سیدحسن حسینی

 

قیصر امین پور در رثای یار دیرینش سید حسن حسینی غزلی سروده است که باهم می‌خوانیم: 

برای سیدحسن حسینی 

سنگ ناله می‌کند: رود، رود بی‌قـــــــــرار 

                                    کوه گریه می‌کند: آبشـــــــــار، آبشـــــار!

آه ســــرد می‌کشد باد، باد داغـــــــــــدار 

                                    خاک می‌زند به سر، آسمان ســـــــــوگوار 

ســـــــــرو از کمر خمید، لاله واژگون دمید 

                                    برگ و بار باغ ریخت، سبز سبز در بهــــــار 

ذره ذره آب شد، التهـــــــــاب آفــــــــــتاب 

                                    غرق پیچ‌وتاب شد، جست‌وجوی جویبــــار 

در لبش ترانه‌ آب، از گدازه‌هـــــــــــای درد 

                                    در دلش غمی مذاب، صخره صخره کوهوار 

از سلاسه ســــحاب، از تبار آفــــــــــــتاب 

                                     آتش زبان او، ذوالفـــــقـــــــــــــــــار آب‌دار 

باورم نمی شود، کی کسی شنیده است 

                                     زیر خاک گم شوند، قله‌های اســـــــــتوار؟ 

بی‌تو گر دمی زنم، هر دمی هزار غـــــــم 

                                      روی شانه‌ی دلم، هر غـــمی هـــــزاربار 

هر چه شـعر گل کنم،‌ گوشه‌ی جمال تو!

                                      هر چه نثر بشـــــکفم، پیش پای تو نثار!

منبع: سایت تبیان     

لینک مطلب