حسن‌ حسینی در طول‌ زندگی هنرمندانه‌ی خود نشان‌ داد که‌ نه‌ حاضر است‌ اعتقادات‌ خودش‌ را فدای ژست‌ روشنفکرانه‌ای کند و نه‌ اعتقادش‌ را می تواند بهانه‌ی توجیه‌ کاستی ها و چشم پوشی از عیب‌های جبهه‌ی انقلاب‌ نماید. ستایشی که‌ رهبر انقلاب‌ در مقاطع‌ مختلف‌ از قدرت‌ ادبی او کرده‌ است‌، می تواند نشانه‌ای باشد از همّت‌ حسینی برای ارتقاء سطح‌ کیفی آثار هنری و ادبی و اکتفا نکردن‌ به‌ دغدغه‌مندی و دلسوزی:

« بعد از ظهر بود، می خواستم‌ بخوابم‌. یک‌ کتاب‌ نقد ادبی را که‌ نویسنده‌ی آن‌ یکی از همین‌ بچه‌های انقلاب‌ بود ‌(شعر معاصر عرب‌، اثر حسن‌ حسینی)، دستم‌ گرفتم‌ و خواندم‌. به‌ قدری من‌ تحت‌ تأثیر قرار گرفتم‌ که‌ خواب‌ از سرم‌ پرید و از خوشحالی گریه‌ام‌ گرفت‌. گفتم‌ الحمدلله‌ بچه‌های انقلاب‌ این‌ گونه‌ به‌ میدان‌ پا گذاشته‌اند و دارند می آیند و کارهای جسورانه‌ میکنند...»

دکتر حداد عادل‌ در مراسم‌ هفتم‌ سیدحسن‌ حسینی گفته‌ بود: «آخرین‌ باری که‌ او را دیدم‌، یکی دو سال‌ پیش‌ بود؛ در شب‌ شعری که‌ شاعران‌ انقلاب‌ هر ساله‌ در نیمه‌ی ماه‌ رمضان‌ در حضور رهبری برگزار می کنند. حسینی مثل‌ همیشه‌ در کنار قیصر و در یک‌ قدمی آقا نشسته‌ بود... آقا بعد از آن‌ شب‌، چند بار با من‌ درباره‌ی دانش‌ و هنر او صحبت‌ کردند و سفارش‌ کردند که‌ باید قدر او را دانست‌. مخصوصاً از کتاب‌ «مشت‌ در نمای درشت‌» او تعریف‌ها می کردند....»

منبع: سایت سوره ی مهر